Παιδί Και Ψυχολογία - Φανή Συντυχάκη | Παιδοψυχολόγος Ηράκλειο Κρήτης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιδί Και Ψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Οι διαφωνίες είναι φυσικό μέρος κάθε οικογενειακής σχέσης. Το ζητούμενο δεν είναι ένα παιδί που δεν βλέπει ποτέ τους γονείς του να διαφωνούν, αλλά ένα παιδί που δεν αισθάνεται ότι πρέπει να επιλέξει πλευρά, να γίνει μεσολαβητής ή να αναλάβει την ευθύνη για τη σύγκρουση.

Το παιδί δεν πρέπει να βρίσκεται στη μέση

Όταν ένα παιδί μεταφέρει μηνύματα από τον έναν γονέα στον άλλο, ακούει κατηγορίες ή καλείται να αποφασίσει ποιος έχει δίκιο, μπορεί να βρεθεί σε μια θέση που δεν αντιστοιχεί στον ρόλο του.

Οι διαφορές των ενηλίκων χρειάζεται να παραμένουν ευθύνη των ενηλίκων.

Η σύγκρουση δεν είναι το ίδιο με τη διαφωνία

Ένα παιδί μπορεί ακόμη και να μάθει κάτι χρήσιμο βλέποντας δύο ενήλικες να διαφωνούν με σεβασμό, να ακούν ο ένας τον άλλον και τελικά να βρίσκουν έναν τρόπο να προχωρήσουν.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η διαφωνία μετατρέπεται σε προσβολές, απειλές, έντονες φωνές ή επαναλαμβανόμενη εχθρότητα.

Δεν ζητάμε από το παιδί να πάρει θέση

Το παιδί έχει δικαίωμα να αγαπά και τους δύο γονείς του χωρίς να αισθάνεται ότι προδίδει κάποιον.

Αποφεύγουμε φράσεις που μειώνουν τον άλλο γονέα και δεν χρησιμοποιούμε το παιδί ως αγγελιοφόρο.

Η αποκατάσταση της σχέσης είναι επίσης ένα μάθημα

Αν το παιδί έχει γίνει μάρτυρας μιας έντονης διαφωνίας, είναι σημαντικό να δει και το επόμενο μέρος: την ηρεμία, τη συζήτηση και την αποκατάσταση.

Μπορούμε ακόμη να του εξηγήσουμε: «Διαφωνήσαμε έντονα, αλλά αυτό είναι δικό μας θέμα. Δεν φταις εσύ και δεν χρειάζεται να το λύσεις.»

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Τα παιδιά μαθαίνουν πώς επιλύονται οι συγκρούσεις παρατηρώντας τους σημαντικούς ενήλικες της ζωής τους.

Δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται ενήλικες που μπορούν να διαφωνούν χωρίς να μεταφέρουν το βάρος της σύγκρουσης πάνω τους.

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Academy of Pediatrics — Family Arguments

American Academy of Child and Adolescent Psychiatry — Children and Divorce

American Academy of Pediatrics — Divorce and Separation: How to Help Your Child Adjust

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη ψυχολογική ή ιατρική αξιολόγηση.

Ο χώρος στον οποίο γίνεται μια συνάντηση έχει σημασία. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ένα παιδί, έναν έφηβο ή έναν γονέα που έρχεται για πρώτη φορά, είναι σημαντικό να υπάρχει ένα περιβάλλον ήρεμο, φωτεινό και φιλικό, που να δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

Ένας χώρος σχεδιασμένος για παιδιά και οικογένειες

Ο χώρος μας έχει δημιουργηθεί με στόχο να προσφέρει ένα σταθερό και υποστηρικτικό περιβάλλον, στο οποίο κάθε παιδί και κάθε οικογένεια μπορούν να αισθανθούν άνετα από την πρώτη στιγμή.

Η πρώτη συνάντηση

Η πρώτη επαφή είναι μια ευκαιρία να γνωριστούμε, να συζητήσουμε όσα σας απασχολούν και να κατανοήσουμε καλύτερα τις ανάγκες του παιδιού, του εφήβου ή της οικογένειας.

Δεν χρειάζεται να έχετε όλες τις απαντήσεις πριν έρθετε. Η διαδικασία ξεκινά από μια απλή συζήτηση και διαμορφώνεται σταδιακά ανάλογα με τις ανάγκες που θα προκύψουν.

Κλείστε το ραντεβού σας

Αν αισθάνεστε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να ζητήσετε υποστήριξη ή αν απλώς θέλετε να συζητήσετε όσα σας προβληματίζουν, μπορείτε να προγραμματίσετε μια πρώτη συνάντηση.

Επιλέξτε την ημέρα και την ώρα που σας εξυπηρετεί και κάντε το πρώτο βήμα.

Αν δεν είστε βέβαιοι ποια υπηρεσία είναι κατάλληλη για εσάς ή για το παιδί σας, μπορείτε πρώτα να επικοινωνήσετε μαζί μας στο +30 693 268 4840 ώστε να σας καθοδηγήσουμε.

Κάθε αρχή μπορεί να ξεκινήσει από μια απλή συζήτηση.

Κάθε παιδί, κάθε έφηβος και κάθε οικογένεια έχει τις δικές του ανάγκες, τον δικό του ρυθμό και τη δική του ιστορία. Στον χώρο μας παρέχονται υπηρεσίες ψυχολογικής, μαθησιακής και συμβουλευτικής υποστήριξης, με στόχο την καλύτερη κατανόηση των δυσκολιών αλλά και την ανάδειξη των δυνατών σημείων κάθε ανθρώπου.

Παιδοψυχολογία

Η ψυχολογική υποστήριξη παιδιών εστιάζει στην κατανόηση των συναισθημάτων, της συμπεριφοράς και των δυσκολιών που μπορεί να εμφανίζονται στην καθημερινότητα, στις σχέσεις, στην οικογένεια ή στο σχολικό περιβάλλον.

Θεραπευτική παρέμβαση σε παιδιά και εφήβους

Μέσα από μια εξατομικευμένη προσέγγιση, το παιδί ή ο έφηβος έχει τη δυνατότητα να εκφράσει όσα βιώνει, να κατανοήσει καλύτερα τα συναισθήματά του και να αναπτύξει πιο λειτουργικούς τρόπους διαχείρισης των δυσκολιών του.

Συμβουλευτική γονέων

Η συμβουλευτική γονέων μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς και των αναγκών του παιδιού, στη διαχείριση ορίων, συγκρούσεων και αλλαγών, αλλά και στη δημιουργία ενός πιο σταθερού και υποστηρικτικού οικογενειακού πλαισίου.

Ειδική Αγωγή και μαθησιακή υποστήριξη

Η υποστήριξη προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες μαθησιακές και αναπτυξιακές ανάγκες του κάθε παιδιού, με στόχο την ενίσχυση των δεξιοτήτων, της αυτονομίας, της αυτοπεποίθησης και της σχολικής λειτουργικότητας.

Μαθησιακό προφίλ

Μέσα από τη διερεύνηση μνημονικών ικανοτήτων, μαθησιακών δυσκολιών και επιμέρους γνωστικών χαρακτηριστικών, μπορεί να διαμορφωθεί μια πληρέστερη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο το παιδί μαθαίνει και επεξεργάζεται τις πληροφορίες.

Στόχος είναι να αναγνωριστούν τόσο οι δυσκολίες όσο και τα δυνατά σημεία και να σχεδιαστεί η κατάλληλη υποστήριξη.

Αθηνά Τεστ

Το Αθηνά Τεστ χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση μαθησιακών δυσκολιών και μπορεί να συμβάλει στην ανίχνευση δυσκολιών που σχετίζονται με τη γλώσσα, τα μαθηματικά, τη μνήμη και άλλες γνωστικές λειτουργίες.

Τα αποτελέσματα μπορούν να βοηθήσουν στον σχεδιασμό πιο εξατομικευμένων παρεμβάσεων και στην καλύτερη κατανόηση των αναγκών του παιδιού.

Α’ Τεστ Σχολικής Ετοιμότητας

Το Α’ Τεστ Σχολικής Ετοιμότητας είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει στη διερεύνηση του βαθμού ετοιμότητας ενός παιδιού ηλικίας περίπου 5,5 έως 6,5 ετών πριν από τη μετάβασή του στο Δημοτικό Σχολείο.

Μπορεί να συμβάλει στον εντοπισμό πιθανών δυσκολιών σε κρίσιμες γνωστικές και γλωσσικές λειτουργίες και να προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες σε γονείς και εκπαιδευτικούς.

Math Pro-S Test

Το Math Pro-S Test είναι ένα εξειδικευμένο διαγνωστικό εργαλείο αξιολόγησης της μαθηματικής σκέψης και των αριθμητικών ικανοτήτων.

Μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό δυσκολιών σε βασικές αριθμητικές έννοιες και στην πρώιμη αναγνώριση ενδείξεων δυσαριθμησίας, ώστε να σχεδιαστεί πιο στοχευμένη μαθησιακή παρέμβαση.

Ανάλυση παιδικού ιχνογραφήματος

Το παιδικό ιχνογράφημα μπορεί να αποτελέσει ένα επιπλέον μέσο κατανόησης του εσωτερικού κόσμου του παιδιού, των συναισθημάτων, των σκέψεων και των εμπειριών που δυσκολεύεται να εκφράσει λεκτικά.

Η ανάλυση εντάσσεται πάντοτε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αξιολόγησης και δεν ερμηνεύεται απομονωμένα.

Ψυχομετρικά τεστ και αξιολόγηση

Τα ψυχομετρικά εργαλεία μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες για τη γνωστική, μαθησιακή και συναισθηματική λειτουργία, όταν υπάρχει συγκεκριμένο ερώτημα προς διερεύνηση.

Η επιλογή του κατάλληλου εργαλείου γίνεται ανάλογα με την ηλικία, τις ανάγκες και το αίτημα της αξιολόγησης.

Αντιμετώπιση άγχους και κρίσεων πανικού

Το άγχος μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητα, τις σχέσεις, το σχολείο και την αίσθηση ασφάλειας. Η ψυχολογική υποστήριξη στοχεύει στην καλύτερη κατανόηση των συμπτωμάτων και στην ανάπτυξη αποτελεσματικότερων τρόπων διαχείρισής τους.

Σχολική επίδοση και συμπεριφορά

Παρέχεται υποστήριξη σε περιπτώσεις όπου εμφανίζονται δυσκολίες στη σχολική επίδοση, στη συγκέντρωση, στη συμπεριφορά ή στην προσαρμογή του παιδιού στο σχολικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Η διερεύνηση των αιτιών πίσω από τη συμπεριφορά είναι σημαντική, ώστε η παρέμβαση να είναι ουσιαστική και εξατομικευμένη.

Αναπτυξιακές και ψυχοκοινωνικές δυσκολίες μάθησης

Η αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό αναπτυξιακών, μαθησιακών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και τη σχολική πορεία ενός παιδιού.

Υποστήριξη και εκπαίδευση εκπαιδευτικών

Η συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση των αναγκών των μαθητών και στην ανάπτυξη κατάλληλων τρόπων υποστήριξης μέσα στο σχολικό περιβάλλον.

Παρέχεται επίσης υποστήριξη σε ζητήματα ψυχικής υγείας των μαθητών, σχολικής προσαρμογής και διαχείρισης απαιτητικών συμπεριφορών.

Burnout και επαγγελματική εξουθένωση εκπαιδευτικών

Η συνεχής πίεση, οι αυξημένες απαιτήσεις και η συναισθηματική επιβάρυνση μπορεί να οδηγήσουν σε επαγγελματική εξουθένωση. Η υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση των συμπτωμάτων, στη διαχείριση του άγχους και στην ανάπτυξη πιο λειτουργικών στρατηγικών φροντίδας και ισορροπίας.

Μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε ανθρώπου

Δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλους. Κάθε αξιολόγηση και κάθε παρέμβαση διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες, την ηλικία, την προσωπικότητα και το πλαίσιο ζωής του παιδιού, του εφήβου, του γονέα ή του εκπαιδευτικού.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα σταθερό και ασφαλές πλαίσιο, μέσα στο οποίο οι δυσκολίες μπορούν να γίνουν κατανοητές και να μετατραπούν σε δυνατότητες εξέλιξης.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις υπηρεσίες ή για να συζητήσετε ποια μορφή υποστήριξης ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να προγραμματίσετε μια πρώτη συνάντηση.

Λίγο άγχος πριν από ένα διαγώνισμα, την πρώτη ημέρα του σχολείου ή μια παρουσίαση είναι συνηθισμένο. Όταν όμως η ανησυχία γίνεται τόσο έντονη ώστε το παιδί να υποφέρει ή να αποφεύγει συστηματικά το σχολείο, χρειάζεται να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά τι συμβαίνει.

Το σχολικό άγχος μπορεί να εμφανίζεται μέσα από το σώμα

Πονοκέφαλος, πόνος στην κοιλιά, ναυτία ή αίσθημα αδιαθεσίας πριν από το σχολείο μπορεί σε ορισμένα παιδιά να συνδέονται με άγχος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε σωματικό σύμπτωμα είναι ψυχολογικό. Επίμονα ή έντονα συμπτώματα χρειάζονται πάντα την κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση.

Τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από την άρνηση για το σχολείο;

Οι αιτίες δεν είναι ίδιες για όλα τα παιδιά. Μπορεί να υπάρχει φόβος αποχωρισμού, κοινωνικό άγχος, δυσκολία με τους συνομηλίκους, bullying, μαθησιακή δυσκολία ή φόβος αποτυχίας.

Γι' αυτό η ερώτηση δεν είναι μόνο «πώς θα το κάνουμε να πάει σχολείο;», αλλά και «τι κάνει το σχολείο τόσο δύσκολο αυτή την περίοδο;»

Η αποφυγή μπορεί να ενισχύσει τον φόβο

Όταν το παιδί παραμένει σπίτι, συνήθως νιώθει προσωρινή ανακούφιση. Αν όμως αυτό επαναλαμβάνεται, η επιστροφή μπορεί να γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Η αντιμετώπιση χρειάζεται να γίνεται σταδιακά και, όταν το πρόβλημα είναι σημαντικό, με συνεργασία γονέων, σχολείου και ειδικού.

Πότε χρειάζεται περισσότερη προσοχή;

Όταν η άρνηση επαναλαμβάνεται, οι απουσίες αυξάνονται, το παιδί βιώνει έντονο φόβο ή η σχολική ζωή επηρεάζει σημαντικά τον ύπνο, τη διάθεση και τις σχέσεις του, είναι χρήσιμο να γίνει αξιολόγηση.

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Η άρνηση για το σχολείο δεν είναι απαραίτητα τεμπελιά ή ανυπακοή.

Πολλές φορές είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί μας δείχνει ότι κάτι στο σχολικό περιβάλλον ή μέσα του έχει γίνει δύσκολο να διαχειριστεί.

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Academy of Child and Adolescent Psychiatry — School Refusal

American Academy of Child and Adolescent Psychiatry — Children and Schools Resource Center

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη ψυχολογική ή ιατρική αξιολόγηση.

Η λέξη «τεστ» μπορεί να προκαλεί άγχος σε έναν γονέα ή ένα παιδί. Η ψυχομετρική αξιολόγηση όμως δεν είναι μια σχολική εξέταση που το παιδί «περνά» ή «κόβεται». Είναι ένας τρόπος συλλογής πληροφοριών που βοηθά τον ειδικό να κατανοήσει καλύτερα συγκεκριμένες πλευρές της λειτουργίας του παιδιού.

Τι είναι ένα ψυχομετρικό τεστ;

Τα ψυχομετρικά εργαλεία είναι τυποποιημένα μέσα αξιολόγησης. Ανάλογα με το εργαλείο μπορούν να εξετάζουν γνωστικές ικανότητες, μνήμη, προσοχή, σχολικές δεξιότητες, συναισθηματική λειτουργία ή άλλους τομείς.

Δεν υπάρχει ένα τεστ που απαντά σε όλα

Η επιλογή του εργαλείου εξαρτάται από το ερώτημα που θέλουμε να διερευνήσουμε.

Για παράδειγμα, διαφορετική διαδικασία μπορεί να απαιτείται όταν ένα παιδί δυσκολεύεται στην ανάγνωση και διαφορετική όταν υπάρχουν ερωτήματα γύρω από την προσοχή ή τη συναισθηματική του κατάσταση.

Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο ένας αριθμός

Μια ολοκληρωμένη ψυχολογική αξιολόγηση δεν βασίζεται αποκλειστικά σε μία βαθμολογία.

Μπορεί να περιλαμβάνει συνέντευξη, ιστορικό, παρατήρηση, πληροφορίες από το σχολείο και άλλες πηγές, καθώς και περισσότερα από ένα εργαλεία αξιολόγησης.

Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μια συνολική εικόνα των δυνατών σημείων και των δυσκολιών του παιδιού.

Πότε μπορεί να είναι χρήσιμη μια αξιολόγηση;

Όταν υπάρχουν επίμονες δυσκολίες στη μάθηση, στη συγκέντρωση, στη συμπεριφορά ή στη συναισθηματική λειτουργία, η κατάλληλη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει να διευκρινιστεί τι συμβαίνει και ποια υποστήριξη έχει περισσότερο νόημα.

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Το ψυχομετρικό τεστ δεν είναι ταυτότητα ούτε ετικέτα.

Η αξία του βρίσκεται στο ότι μπορεί να προσφέρει πληροφορίες που βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα το παιδί και να σχεδιάσουμε πιο κατάλληλη υποστήριξη.

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Psychological Association — Understanding Psychological Testing and Assessment

American Psychological Association — Testing, Assessment and Measurement

American Academy of Pediatrics — Learning Disability Evaluation

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα. Η επιλογή και ερμηνεία ψυχομετρικών εργαλείων πρέπει να γίνεται από κατάλληλα εκπαιδευμένο επαγγελματία.

Το να δημιουργεί ένα παιδί φιλίες, να συνεργάζεται, να ακούει, να περιμένει τη σειρά του και να διαχειρίζεται τις διαφωνίες είναι δεξιότητες που αναπτύσσονται σταδιακά. Δεν εμφανίζονται με τον ίδιο τρόπο ούτε στον ίδιο χρόνο σε όλα τα παιδιά.

Οι κοινωνικές δεξιότητες μαθαίνονται μέσα από τις σχέσεις

Το παιχνίδι με συνομηλίκους δίνει στο παιδί ευκαιρίες να μοιραστεί, να διαπραγματευτεί, να αντιμετωπίσει μικρές συγκρούσεις και να κατανοήσει ότι οι άλλοι μπορεί να σκέφτονται ή να αισθάνονται διαφορετικά.

Οι γονείς λειτουργούν ως πρότυπα

Τα παιδιά παρατηρούν πώς μιλάμε, πώς ακούμε, πώς ζητάμε συγγνώμη και πώς επιλύουμε τις διαφωνίες μας.

Η καθημερινή οικογενειακή επικοινωνία αποτελεί ένα από τα πρώτα «εργαστήρια» κοινωνικών δεξιοτήτων.

Δεν χρειάζεται να λύνουμε κάθε διαφωνία για λογαριασμό τους

Όταν είναι ασφαλές, μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά λίγο χρόνο να προσπαθήσουν να βρουν λύση μόνα τους.

Αν δυσκολεύονται, μπορούμε να τα καθοδηγήσουμε με ερωτήσεις:

«Τι νομίζεις ότι ένιωσε ο φίλος σου;»
«Τι θα μπορούσες να του πεις;»
«Υπάρχει λύση που να είναι δίκαιη και για τους δύο;»

Το ντροπαλό παιδί δεν χρειάζεται πίεση

Δεν έχουν όλα τα παιδιά την ίδια κοινωνική ιδιοσυγκρασία. Ένα πιο συγκρατημένο παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να νιώσει άνετα.

Στόχος δεν είναι να γίνει το πιο κοινωνικό παιδί στην ομάδα, αλλά να αποκτήσει τις δεξιότητες που χρειάζεται για να δημιουργεί σχέσεις με τρόπο που ταιριάζει και στον χαρακτήρα του.

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Οι κοινωνικές δεξιότητες δεν είναι απλώς «καλοί τρόποι».

Περιλαμβάνουν την επικοινωνία, την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία, την επίλυση συγκρούσεων και τη δυνατότητα δημιουργίας και διατήρησης σχέσεων.

Όπως κάθε δεξιότητα, χρειάζονται χρόνο, εμπειρία, μοντελοποίηση και ευκαιρίες για εξάσκηση.

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Academy of Pediatrics — What Parents Can Do to Support Friendships

American Academy of Pediatrics — Communication Skills Start at Home

American Academy of Pediatrics — Healthy Mental and Emotional Development

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη ψυχολογική ή αναπτυξιακή αξιολόγηση.

Η αυτοεκτίμηση δεν είναι απλώς το να πιστεύει ένα παιδί ότι «είναι καλό». Είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται την αξία του, τις δυνατότητές του και τη θέση του μέσα στις σχέσεις του. Χτίζεται σταδιακά μέσα από τις καθημερινές εμπειρίες, τις επιτυχίες, τις αποτυχίες και κυρίως μέσα από τον τρόπο με τον οποίο οι σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή του το αντιμετωπίζουν.

Η αυτοεκτίμηση δεν χτίζεται μόνο με επαίνους

Η συνεχής επιβράβευση δεν αρκεί από μόνη της. Ένα παιδί χρειάζεται να αισθάνεται ότι αγαπιέται και γίνεται αποδεκτό ακόμη και όταν κάνει λάθος ή δεν πετυχαίνει τον στόχο του.

Ιδιαίτερα βοηθητικό είναι να αναγνωρίζουμε την προσπάθεια, την επιμονή και τη στρατηγική του παιδιού αντί να επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά στο αποτέλεσμα.

Αντί για «Είσαι πανέξυπνος», μπορούμε να πούμε: «Είδα πόσο προσπάθησες και ότι δεν τα παράτησες όταν δυσκολεύτηκες.»

Χρειάζεται να μπορεί και να αποτυγχάνει

Όταν οι γονείς προσπαθούν να προστατεύσουν ένα παιδί από κάθε αποτυχία, μπορεί άθελά τους να του στερούν την ευκαιρία να ανακαλύψει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τη δυσκολία.

Μικρές απογοητεύσεις, λάθη και προσπάθειες που δεν πετυχαίνουν με την πρώτη μπορούν να γίνουν σημαντικές εμπειρίες μάθησης.

Το μήνυμα που χρειάζεται να λαμβάνει το παιδί δεν είναι «πρέπει πάντα να πετυχαίνεις», αλλά «η αξία σου δεν εξαρτάται από μία επιτυχία ή μία αποτυχία».

Η αυτονομία ενισχύει την αυτοπεποίθηση

Οι μικρές ευθύνες που είναι κατάλληλες για την ηλικία του παιδιού το βοηθούν να αισθανθεί ικανό. Το να ντυθεί μόνο του, να οργανώσει την τσάντα του, να βοηθήσει στο σπίτι ή να προσπαθήσει να λύσει ένα πρόβλημα πριν επέμβει ο γονέας δημιουργεί εμπειρίες πραγματικής ικανότητας.

Η αυτοεκτίμηση δεν δημιουργείται μόνο από αυτά που λέμε στο παιδί. Χτίζεται και από αυτά που του επιτρέπουμε να ανακαλύψει ότι μπορεί να κάνει μόνο του.

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Ένα παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι η αποδοχή του δεν εξαρτάται από τους βαθμούς, τις επιδόσεις ή το αν είναι πάντα «καλό».

Χρειάζεται έναν ενήλικα που αναγνωρίζει την προσπάθειά του, του επιτρέπει να δοκιμάζει, το στηρίζει όταν δυσκολεύεται και του μεταδίδει ένα σταθερό μήνυμα:

«Πιστεύω σε εσένα, ακόμη και όταν εσύ δυσκολεύεσαι να πιστέψεις στον εαυτό σου.»

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Academy of Pediatrics — Building Blocks for Healthy Self-Esteem in Kids

American Psychological Association — Top Principles from Psychology for Families

American Psychological Association — Research on Process Praise and Self-Esteem

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη ψυχολογική ή ιατρική αξιολόγηση.

Ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα και αποτελεί μέρος της ανάπτυξης κάθε παιδιού. Το ζητούμενο δεν είναι ένα παιδί που δεν θυμώνει ποτέ, αλλά ένα παιδί που σταδιακά μαθαίνει να αναγνωρίζει όσα αισθάνεται και να τα εκφράζει με ασφαλή τρόπο.

Πίσω από ένα ξέσπασμα δεν υπάρχει πάντα «κακή συμπεριφορά»

Ένα παιδί που φωνάζει, κλαίει, αρνείται να συνεργαστεί ή πετάει αντικείμενα μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως πεισματάρικο ή ανυπάκουο.

Η συμπεριφορά όμως είναι μόνο αυτό που βλέπουμε στην επιφάνεια.

Πίσω από μια έντονη αντίδραση μπορεί να υπάρχει κούραση, απογοήτευση, φόβος, άγχος, ζήλια, αίσθημα αδικίας ή δυσκολία να εκφράσει αυτό που χρειάζεται.

Ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες, η ικανότητα διαχείρισης των συναισθημάτων βρίσκεται ακόμη υπό ανάπτυξη. Το παιδί πολλές φορές χρειάζεται τη βοήθεια του ενήλικα για να καταλάβει τι του συμβαίνει.

Τι μπορεί να μας δείχνει ο θυμός;

Ο θυμός μπορεί να κρύβει διαφορετικές ανάγκες και συναισθήματα.

Ένα παιδί μπορεί να θυμώνει επειδή:

φοβάται ότι θα αποτύχει,
αισθάνεται ότι δεν το καταλαβαίνουν,
δυσκολεύεται με μια αλλαγή,
βιώνει πίεση ή άγχος,
δυσκολεύεται να εκφράσει αυτό που χρειάζεται,
δεν μπορεί ακόμη να διαχειριστεί εύκολα τη ματαίωση.

Οι έντονες αντιδράσεις δεν αποτελούν από μόνες τους κάποια συγκεκριμένη διάγνωση. Μπορεί να συνδέονται με διαφορετικές συναισθηματικές, αναπτυξιακές ή περιβαλλοντικές δυσκολίες και, όταν επιμένουν, είναι σημαντικό να αξιολογούνται εξατομικευμένα.

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Πίσω από μια δύσκολη συμπεριφορά υπάρχει συχνά ένα παιδί που εκείνη τη στιγμή δυσκολεύεται να διαχειριστεί κάτι.

Ο στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε τον θυμό.

Είναι να βοηθήσουμε το παιδί να μάθει ότι μπορεί να θυμώνει χωρίς να πληγώνει, να απογοητεύεται χωρίς να καταρρέει και να εκφράζει αυτό που αισθάνεται με ασφαλή τρόπο.

Η συναισθηματική ρύθμιση χτίζεται σταδιακά μέσα από τη σχέση, τη συνέπεια, τα σταθερά όρια και την αίσθηση ότι το παιδί μπορεί να γίνει κατανοητό ακόμη και στις δύσκολες στιγμές του.

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Academy of Child and Adolescent Psychiatry (AACAP) — Emotional Dysregulation Resource Center Centers for Disease Control and Prevention (CDC) — Emotion Coaching American Academy of Pediatrics — Emotional Wellness and Resilience

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη ψυχολογική ή ιατρική αξιολόγηση.

Το άγχος αποτελεί φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης ενός παιδιού. Ο φόβος του αποχωρισμού, το σκοτάδι, μια σχολική δοκιμασία ή η αποδοχή από τους συνομηλίκους μπορεί να προκαλέσουν ανησυχία σε διαφορετικές ηλικίες. Το σημαντικό δεν είναι αν ένα παιδί θα νιώσει άγχος, αλλά πόσο έντονο είναι, πόσο διαρκεί και κατά πόσο επηρεάζει την καθημερινότητά του.

Το παιδικό άγχος δεν εκφράζεται πάντα με λόγια

Ένα παιδί μπορεί να μην πει «αγχώνομαι». Μπορεί όμως να παραπονιέται συχνά για πόνο στην κοιλιά ή στο κεφάλι, να δυσκολεύεται να κοιμηθεί, να ζητά συνεχώς επιβεβαίωση ή να αποφεύγει καταστάσεις που το κάνουν να αισθάνεται ανασφάλεια.

Μπορεί επίσης να εμφανίζεται ευερεθιστότητα, ένταση, δυσκολία συγκέντρωσης ή μεγάλη ανησυχία πριν από το σχολείο, μια δραστηριότητα ή έναν αποχωρισμό.

Πότε το άγχος χρειάζεται περισσότερη προσοχή;

Οι φόβοι και οι ανησυχίες είναι συχνά αναμενόμενοι στην παιδική ηλικία. Χρειάζεται όμως μεγαλύτερη διερεύνηση όταν επιμένουν, είναι πολύ έντονοι ή αρχίζουν να περιορίζουν τη ζωή του παιδιού.

Για παράδειγμα, όταν το παιδί αποφεύγει συστηματικά το σχολείο, δεν θέλει να απομακρυνθεί από τους γονείς του, εγκαταλείπει δραστηριότητες που προηγουμένως απολάμβανε ή όταν το άγχος επηρεάζει τον ύπνο, τις φιλίες και την οικογενειακή ζωή.

Η αποφυγή ανακουφίζει προσωρινά

Όταν ένα παιδί φοβάται κάτι, είναι φυσικό να θέλει να το αποφύγει. Η αποφυγή μπορεί να μειώσει αμέσως το άγχος, αλλά δεν βοηθά πάντα το παιδί να ανακαλύψει ότι μπορεί να διαχειριστεί αυτό που φοβάται.

Με την κατάλληλη υποστήριξη μπορούμε να το βοηθήσουμε να κάνει μικρά, ασφαλή και σταδιακά βήματα, χωρίς πίεση και χωρίς να υποτιμούμε τον φόβο του.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Το πρώτο βήμα είναι να ακούσουν το παιδί χωρίς να ακυρώσουν αυτό που αισθάνεται. Φράσεις όπως «δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι» μπορεί να είναι καλοπροαίρετες, αλλά δεν βοηθούν πάντα το παιδί να νιώσει ότι γίνεται κατανοητό.

Μπορούμε αντίθετα να πούμε: «Βλέπω ότι αυτό σε δυσκολεύει. Θέλεις να μου πεις τι σε ανησυχεί περισσότερο;»

Η σταθερή καθημερινή ρουτίνα, ο επαρκής ύπνος, η ήρεμη επικοινωνία και η επιβράβευση της προσπάθειας μπορούν επίσης να βοηθήσουν το παιδί να αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια.

Τι αξίζει να θυμόμαστε

Στόχος δεν είναι να μεγαλώσει ένα παιδί που δεν φοβάται ποτέ.

Στόχος είναι να μάθει ότι μπορεί να αναγνωρίζει το άγχος του, να μιλά γι' αυτό και σταδιακά να αποκτά τρόπους να το διαχειρίζεται.

Όταν το άγχος είναι επίμονο, ιδιαίτερα έντονο ή περιορίζει σημαντικά τη λειτουργικότητα του παιδιού, η αξιολόγηση από κατάλληλο επαγγελματία μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση των αναγκών του.

Ενδεικτική βιβλιογραφία και πηγές:

American Academy of Child and Adolescent Psychiatry (AACAP) — Anxiety and Children

Centers for Disease Control and Prevention (CDC) — Anxiety and Depression in Children

American Academy of Pediatrics / HealthyChildren — Help Your Child Manage Anxiety: Tips for Home & School

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη ψυχολογική ή ιατρική αξιολόγηση.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ: ΠΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΦΗΒΟΥΣ, ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

ΣΧΟΛΙΚΟ ΑΓΧΟΣ: ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

ΨΥΧΟΜΕΤΡΙΚΑ ΤΕΣΤ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΤΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΟΥΝ ΧΡΗΣΙΜΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΠΩΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ

ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΠΩΣ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

ΘΥΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

ΠΑΙΔΙΚΟ ΑΓΧΟΣ: ΠΩΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

Δημοφιλεις αναρτησεις

Ετικετες

Επικοινωνία