Τα παιδιά δεν σκέφτονται, δεν μαθαίνουν και δεν αντιλαμβάνονται τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο. Ο όρος «νευροδιαφορετικότητα» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ποικιλία που υπάρχει στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Διαφορετικός δεν σημαίνει λιγότερος
Η προσέγγιση της νευροδιαφορετικότητας μας καλεί να βλέπουμε διαφορές όπως αυτές που σχετίζονται με τον αυτισμό, τη ΔΕΠΥ ή ορισμένες μαθησιακές δυσκολίες όχι μόνο μέσα από τα ελλείμματα, αλλά και μέσα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τις δυνατότητες και τις ανάγκες του κάθε ανθρώπου.
Ένα παιδί μπορεί να διαθέτει σημαντικά δυνατά σημεία και ταυτόχρονα να χρειάζεται ουσιαστική υποστήριξη στην επικοινωνία, στη μάθηση, στην αισθητηριακή ρύθμιση ή στην καθημερινή λειτουργικότητα.
Η αναγνώριση της νευροδιαφορετικότητας δεν σημαίνει ότι όλες οι δυσκολίες είναι ασήμαντες. Σημαίνει ότι προσπαθούμε να κατανοήσουμε το παιδί χωρίς να περιορίζουμε ολόκληρη την ταυτότητά του σε μία διάγνωση.
Δύο παιδιά με την ίδια διάγνωση μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικές ανάγκες.
Το ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο «ποια είναι η διάγνωση;», αλλά:
«Τι βοηθά αυτό το συγκεκριμένο παιδί να αισθάνεται ασφαλές, να επικοινωνεί, να μαθαίνει και να συμμετέχει;»
Ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε για ένα παιδί επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβανόμαστε. Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε γλώσσα που μειώνει, στιγματίζει ή παρουσιάζει το παιδί αποκλειστικά μέσα από τις δυσκολίες του.
Δεν υπάρχει μία μέθοδος που να ταιριάζει σε κάθε παιδί.
Η πραγματική συμπερίληψη αρχίζει όταν δεν ζητάμε από όλα τα παιδιά να προσαρμοστούν με τον ίδιο τρόπο, αλλά αναζητούμε τι χρειάζεται το καθένα για να μπορέσει να αναπτυχθεί.
American Academy of Pediatrics — A Primer on the Words We Use to Describe Autism
American Psychological Association — Disability and Neurodiversity
Pediatrics — First Do No Harm: Suggestions Regarding Respectful Autism Language
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά εξατομικευμένη αναπτυξιακή, ψυχολογική ή ιατρική αξιολόγηση.
